mobi facebook

Minerały

Składniki mineralne to niektóre pierwiastki chemiczne niezbędne do prawidłowego funkcjonowania organizmu. Muszą być dostarczane w odpowiednich ilościach i proporcjach z pożywieniem, dlatego zalicza się je do niezbędnych składników odżywczych.

minerały

Minerały to pierwiastki chemiczne wchodzące w skład naszego organizmu. Po spaleniu tkanki organicznej pozostają one w popiele w postaci tlenków. Niezbędnych do życia jest ich około 20 i stanowią one około 4% masy naszego organizmu. Minerały są podzielone na dwie grupy: makroelementy oraz mikroelementy. Do makroelementów zaliczamy pierwiastki występujące w ilości powyżej 0,01% w składzie organizmu, a ich dobowe zapotrzebowanie wynosi ponad 100mg. Należą do nich: fosfor, sód, potas, wapń, magnez, chlor. Drugą grupę stanowią mikroelementy (pierwiastki śladowe), których dobowe zapotrzebowanie wynosi poniżej 100 mg. W stosunku do części tych substancji używa się określenia pierwiastki śladowe, gdyż ich zapotrzebowanie liczone w mikrogramach jest bardzo małe. Należą do nich: żelazo, cynk, miedź, kobalt, mangan, molibden, chrom, wanad, krzem, fluor, jod, selen.

Pierwiastki są niezbędne do prawidłowego funkcjonowania organizmu. Mikroelementy wchodzą w skład enzymów umożliwiających zachodzenie reakcji chemicznych w komórce. Przy ich niedoborze następuje upośledzanie jej działania. Magnez oraz cynk są niezbędne do tworzenia się nowych nici DNA, a co za tym idzie namnażania się komórek. Makroelementy takie jak sód oraz potas odpowiadają za równowagę osmotyczną organizmu. Wapń jest składnikiem kości oraz zębów, natomiast magnez odpowiada za prawidłową replikację DNA.

Niektóre składniki mineralne takie jak żelazo mogą być magazynowane przez organizm np. żelazo w wątrobie. Tyczy się to też takich pierwiastków jak miedź, cynk chrom czy mangan. Organizm może funkcjonować przy dość znacznych wahaniach w spożyciu składników mineralnych dzięki regulacji procesów wchłaniania w jelitach, które służą utrzymaniu ich równowagi w organizmie. Jednocześnie zarówno dłużej utrzymujący się niedobór w pożywieniu jak i nadmiar danego pierwiastka dają konsekwencje w postaci specyficznych dla danego składnika objawów chorobowych. Niedobór może spowodować nieprawidłowe funkcjonowanie komórek, natomiast nadmiar mikroelementów może spowodować toksyczne działanie względem ich.