mobi facebook

Czytanie etykiet cz. 1

Czytanie etykiet jest niezwykle ważną, acz niedocenianą kwestią. Spora część konsumentów nie zwraca na nie dostatecznej uwagi. Zawierają one bardzo istotne informacje przydatne dla klienta w odpowiednim doborze produktu.

etykieta

Jak pokazują badania konsumenckie, większość klientów poruszających się pomiędzy półkami w hipermarketach, etykiety czyta bardzo sporadycznie lub nie czyta ich w ogóle. Jest to w dużej mierze związane z szybkim tempa życia, natłokiem produktów żywnościowych w sklepach wielkopowierzchniowych oraz chęcią spędzenia w nich jak najmniejszej ilości czasu.

Pierwszą rzeczą, na jaką należy zwrócić uwagę, dokonując zakupu danego artykułu spożywczego, jest sprawdzenie jego terminu ważności. Często zdarza się tak, że w sklepach można znaleźć artykuły, które są przeterminowane, dlatego też trzeba szczególnie uważać na datę ważności. Jest ona zapisywana na opakowaniach w dwóch postaciach: "Najlepiej spożyć do…", "Najlepiej spożyć przed…".

Termin przydatności do spożycia a data minimalnej trwałości

Termin przydatności do spożycia jest to termin, mówiący o tym, że przechowywany w prawidłowych warunkach produkt, zachowa swoje właściwości i trwałość mikrobiologiczną. Zazwyczaj odnosi się do towarów nabiałowych, mięs i wędlin. Surowiec taki do dnia opisanego powyższym stwierdzeniem, nie powinien się zepsuć i zmienić barwy czy smaku. Po tym czasie, nie należy spożywać artykułu, gdyż może być to niebezpieczne dla zdrowia, a w niektórych przypadkach nawet życia.

Data minimalnej trwałości Jest to termin, do którego produkt na pewno zachowa swoje właściwości i nie zepsuje się. Dotyczy głównie artykułów suchych, t.j. makarony, kasze czy ryż. Po tym czasie produkt nie musi być zepsuty, ani nie jest to jednoznaczne ze szkodliwym wpływem na organizm. Oznacza to, że jest to data, do której producent gwarantuje świeżość wyrobu, a później nie bierze odpowiedzialności za ewentualne pogorszenie jakości, w porównaniu do świeżego towaru.


Drugą niezwykle istotną kwestią jest skład kupowanego przez nas produktu spożywczego. Ważna jest kolejność umieszczania składników. Zgodnie z rozporządzeniem, producent musi zachować kolejność od składnika, którego jest najwięcej do takiego, którego jest najmniej. To jest bardzo ważne, gdyż producenci w produktach spożywczych umieszczają różne dziwne składniki. Przykład: skład pasztetów w metalowych pojemniczkach zaczyna się od wody, czyli tego składnika jest najwięcej.

Zgodnie z polskim ustawodawstwem etykieta produktu spożywczego powinna mieć napisy w języku polskim umieszczone w sposób czytelny, zrozumiały i widoczny oraz zawierać takie informacje, jak:

  • nazwa produktu,
  • dane identyfikujące producenta lub importera oraz jego adres,
  • skład/składniki - koniecznie muszą być podane składniki alergenne (np. soja, orzechy, sezam, gluten, gorczyca, mleko z laktozą, jaja, seler, łubin),
  • kod kreskowy,
  • partia produkcyjna - oznacza określoną ilość środka spożywczego wyprodukowanego, przetworzonego lub zapakowanego praktycznie w takich samych warunkach; Numer partii produkcyjnej może być poprzedzony literą L ,
  • termin przydatności do spożycia lub data minimalnej trwałości,
  • zawartość netto lub liczba sztuk - informuje ile produkt waży bez opakowania; zawartość netto podaje się w jednostkach: masy - w przypadku środków w stanie stałym, objętości - w przypadku środków spożywczych w postaci płynnej,
  • sposób przygotowania lub stosowania - informacja w formie opisowej lub obrazkowej na temat postępowania z produktem do spożycia,
  • warunki przechowywania produktu - określa prawidłowe warunki przechowywania żywności gwarantujące zachowanie smaku, wyglądu, wartości odżywczych i właściwości zdrowotnych; produkt spożywczy powinien być przechowywany zgodnie z zaleceniem producenta, podanym na etykiecie, np.: "przechowywać w suchym, chłodnym miejscu, z dala od światła", "wyrób przechowywać w temperaturze ...", "po otwarciu przechowywać w lodówce ...", "chronić przed wilgocią",
  • informacja o wartości odżywczej - podaje wartość energetyczną i składniki odżywcze produktu żywnościowego (np. białko, tłuszcz, błonnik, sód, witaminy i składniki mineralne),
  • informacja żywieniowa i zdrowotna - przykładami oświadczeń żywieniowych są: "źródło ...", "bez zawartości ...", "wysoka zawartość ...", "niska zawartość ...", "zmniejszona zawartość ..." w odniesieniu do ilości kalorii lub poszczególnych składników; zabronione są oświadczenia zdrowotne:
  • dotyczące zapobiegania chorobom ludzi, leczenia i wyleczenia tych chorób,
  • odwołujące się do szybkości lub wielkości obniżenia masy ciała,
  • powołujące się na konkretnych lekarzy lub na ich aprobatę dla produktu,
Etykieta może także zawierać następujące informacje:
  • "pakowany w atmosferze ochronnej", jeśli przy pakowaniu użyto gazu obojętnego, który przedłuża okres trwałości tego środka spożywczego,
  • "zawiera substancje słodzące" lub "zawiera cukier/cukry i substancje słodzące" - gdy wchodzą one w skład produktu,
  • "zawiera źródło fenyloalaniny" - jeśli dodano aspartam lub jego sól,
  • "spożycie w nadmiernych ilościach może mieć efekt przeczyszczający",
  • "zawiera lukrecję - cierpiący na nadciśnienie powinni unikać nadmiernego spożycia"- gdy produkt zawiera kwas glicyryzynowy lub jego sól amonową,
  • "produkt może być spożywany przez wegetarian" - gdy środek spożywczy nie zawiera składników pochodzących z nieżywych zwierząt oraz że substancje pochodzące z nieżywych zwierząt nie były używane w procesie produkcyjnym,
  • "produkt może być spożywany przez wegan" - gdy środek spożywczy nie zawiera żadnych składników pochodzenia zwierzęcego oraz że składniki takie nie były używane w procesie produkcyjnym,
  • "żywność genetycznie modyfikowana" - gdy artykuły spożywcze zawierają produkty modyfikacji genetycznej lub wyprodukowane są z roślin i zwierząt, które zostały wcześniej ulepszone technikami inżynierii genetycznej,
  • "żywność ekologiczna" - gdy żywność jest produkowana metodami rolnictwa ekologicznego z dbałością o wyeliminowanie używania nawozów sztucznych i pestycydów,
  • "żywność napromieniona" - poddana działaniu promieniowania jonizującego,

Referencyjna wartość spożycia

Producenci żywności wykorzystują RWS w procesie znakowania żywności - zamieszczenie informacji w tym zakresie nie jest wymagane prawnie, wymagane jest natomiast od grudnia 2016 podawanie wartości energetycznej i wartości odżywczych dla określonych składników pokarmowych. RWS na etykiecie dostarcza dodatkowych informacji konsumentowi, który dzięki temu może się dowiedzieć w ilu % pokryjemy nasze zapotrzebowanie na poszczególne składniki, spożywając porcję produktu. Wielkość porcji ustala producent i określa to na opakowaniu produktu spożywczego lub napoju. Wartości zostały wyznaczone dla przeciętnego dorosłego i zdrowego konsumenta.

rws

Powyższy przykład z opakowania - W RWS są podane podstawowe składniki spożywcze. Należą do nich - zapotrzebowanie energetyczne, zawartość cukrów, tłuszczy (w tym tłuszczy nasyconych), białka, soli czasami innych elementów. W kolorowych polach przeważnie o kolorze błękitnym znajdują się konkretne wartości danych składników, albo w ustalonej tzw. porcji przez producenta lub w 100 g produktu. Gdy ustalimy, czy podajemy wartość w porcji lub gramaturze to w mniejszych polach na kolorze białym mamy podane dobowe zapotrzebowanie danego składnika. Problem polega na tym, że RWS jest podawane w odniesieniu do zapotrzebowania energetycznego na 2000 Kcal, a to zapotrzebowanie w odniesieniu do dorosłej kobiety, a tym bardziej do dorosłego mężczyzny jest nie wystarczalne.

I niestety należy to mieć na uwadze !!!

Literatura

1. Etykieta_zrodlo informacji o produkcie. Eea grants.
2. Własne przemyślenia

Źródła internetowe

1. http://bonavita.pl/czytamy-etykiety-data-minimalnej-trwalosci-a-termin-przydatnosci-do-spozycia
2. http://www.odzywianie.info.pl/przydatne-informacje/artykuly/art,rws-referencyjna-wartosc-spozycia-kto-i-jak-ja-ustala

Zdjęcia

1. unknow
2. http://wordpress.fhmigo.pl/wp-content/uploads/2014/12/rws2.jpg