mobi facebook

Zdrowotne działanie kurkumy

Kurkuma jest jedną z najbardziej wartościowych, ogólnodostępnych przypraw. To jedna z podstaw kuchni hinduskiej. Swoje właściwości zdrowotne zawdzięcza kurkuminie. Ta orientalna przyprawa ma działanie przeciwutleniające, przeciwnowotworowe, przeciwcukrzycowe, przeciwzapalne, przeciwmikrobiologiczne; zapobiega chorobom układu krążenia, chroni i wspomaga działanie układu pokarmowego oraz pomaga zapobiegać chorobie Alzheimera.

Wartość odżywcza i skład chemiczny kurkumy

kurkuma proszek

Kurkuma zawiera takie witaminy jak B1 (tiamina), B2 (ryboflawina), B3 (niacyna) B6, B9 (kwas foliowy), E oraz K.

Z minerałów zawiera stosunkowo dużo wapnia, magnezu, manganu oraz żelaza, a także potas, sód, fosfor, cynk, miedź. Kurkuma jest stosunkowo ubogim źródłem witamin oraz minerałów.

Podstawowym fitozwiązkiem kurkumy jest kurkumina (w kłączu zawiera jej od 0,5 do około 5%). To związek z grupy kurkumoidów. Stał się on w ostatnich latach przedmiotem badań farmakologicznych. Owo zainteresowanie wynika z różnorodnych korzystnych działań oraz niskiej toksyczności. Kurkumina słabo wchłania się z przewodu pokarmowego po podaniu doustnym (z powodu hydrofobowego charakteru cząsteczki). Proces jej wchłaniania z przewodu pokarmowego wspomaga piperyna (obecna m.in. w pieprzu).

Kłącze ostryżu długiego zawiera w swoim składzie cukier w postaci skrobi. Stanowi ona około 60% masy kłącza. Zawiera też dużo błonnika, około 20%. Zawartość białka wynosi 7%, a tłuszczu 5%.

Kurkumina jest związkiem wykazującym niezwykle szerokie działania, zarówno na poziomie komórki, jak i całego organizmu. Najbardziej znane i najszerzej udokumentowane w piśmiennictwie jest jej działanie przeciwzapalne, antyoksydacyjne i przeciwnowotworowe (w tym hamujące angiogenezę i powstawanie przerzutów). Szereg prac poświęcono także jej działaniu chemoprewencyjnemu (przeciwmutagennemu, antyproliferacyjnemu), a ostatnio również modulującemu funkcjonowanie układu odpornościowego i neuroprotekcyjnemu. Znaczna ilość efektów biologicznych, nakładających się na siebie, nastręcza trudności w ustalaniu charakteru zmian wywoływanych przez kurkuminę.

Wartość energetyczna w 100 g sproszkowanego kłącza kurkumy wynosi 354 Kcal.

Pozytywny wpływ kurkumy na organizm człowieka

przeciwdziałanie chorobom nowotworowym
przeciwdziałanie chorobom układu krwionośnego
przeciwdziałanie cukrzycy
działanie przeciwzapalne
działanie przeciwmikrobiologiczne
ochrona przewodu pokarmowego
ochrona wątroby
przeciwdziałanie chorobie Alzheimera
właściwości przeciwutleniające

Powyższe linki są odnośnikami do pełniejszego opisu danego zagadnienia.

Sposób spożywania

Kurkuma jest spożywana w postaci proszku z kłącza ostryżu długiego. Wyniki badań wskazują, że kurkumina w surowicy krwi jest niemal niewykrywalna, a efekty terapeutyczne są ograniczone do miejscowego działania w przewodzie pokarmowym (głównie w obrębie jelita grubego). Problem ten jednak można rozwiązać za pomocą pieprzu, gdyż zawarta w nim piperyna tysiąckrotnie podnosi zdolność wchłaniania tego związku z jelit. Dzienna dawka terapeutyczna powinna wynosić 1 - 1,5 grama kurkumy.

Informacje ogólne

kurkuma przyprawa

Kurkuma jest jaskrawożółtym proszkiem uzyskiwanym w wyniku rozdrabniania suszonego kłącza tropikalnej rośliny ostryż długi (Curcuma longa L.). Jest to roślina należąca do rodzaju ostryż z rodziny imbirowatych występującej przede wszystkim w Indiach i Indonezji. W krajach tych, zwłaszcza w Indiach, jest uważana za roślinę świętą, gdzie od zamierzchłych czasów odgrywała ważną rolę w tradycji społecznej, kulinarnej i medycznej. Do dziś stanowi ona składnik codziennej diety Hindusów, którzy spożywają jej średnio od 1,5 do 2 gramów dziennie. Jest ważnym składnikiem hinduskiej mieszanki przyprawowej curry oraz – dodatkiem do musztard. Stosuje się ją też w medycynie hinduskiej jako lek wspomagający choroby układu pokarmowego. Do Europy ostryż długi zawędrował dzięki kupcom arabskim już w starożytności. Największymi producentami kurkumy są Indie, Pakistan oraz Indonezja.

Mimo że kurkuma była znana od dość dawna w Europie, nigdy nie zdołała ona wejść do zachodniej tradycji kulinarnej i medycznej. Ceniono ją przede wszystkim za kolor. Grecy używali jej nawet do barwienia szat, a farbiarze średniowieczni mieszali ją z indygo, by uzyskać piękny odcień zieleni. Do dziś kurkuma pozostaje nierozpowszechniona w Europie i Ameryce Północnej, chociaż ukryta pod kodem E l00 stanowi barwnik spożywczy nadający żółty kolor wielu produktom.

Literatura

1. 2002. Curcuma longa Alternative Medicine Review Monographs 119-125.
2. 2003. Turmeric: The Ayurvedic Spice of Life. Prashanti de Jager
3. 2006. Plant-derived Health-Effects of Turmeric and Curcumenoids, Kuwait Medical Journal 38 (4): 267-275.
4. Aggarwal B., Kumar A., Aggarwal M., Shishodia S., 2002. Curcumin Derived from Turmeric (Curcuma longa)
5. Spice for All Seasons. Phytopharmaceuticals in Cancer Chemoprevention. 23: 349-387.
6. Anand P., Sundaram Ch., Jhurani S., Kunnumakkara A., Aggarwa B., 2008. Curcumin and cancer: An ''old-age" disease with an ''age-old" solution. Cancer Letters 267:133-16.
7. Panda H., Panda R., 2006. Turmeric for treating health ailments
8. Wolanin K., Piwocka K., 2008. Kurkumina- Od medycyny naturalnej do kliniki. Kosmos - Problemy nauk biologicznych, tom 57 Numer 1-2 (278-279) 53-65.

Źródła internetowe

1. http://en.wikipedia.org
2. http://skipthepie.org/spices-and-herbs/spices-turmeric-ground/3.
3. http://www.medidiabetolog.pl/news/news,221,zatosowanie-wyciagu-z-kurkumy-w-prewencji-rozwoju-cukrzycy-typu-2.html
4. http://www.nutrition-and-you.com/turmeric.html

Zdjęcia

1. http://www.photo-dictionary.com/photofiles/list/10776/14739kurkuma.jpg
2. http://beaut.ie/2012/thandi-newman-reveals-surprising-fact-turmeric-secret-to-perfect-foundation/
3. http://media.mercola.com/assets/images/organic-india/turmeric-powder.jpg
4. http://johannaclark.com/wp-content/uploads/2013/07/turmeric.png