mobi facebook

Wpływ brokuła włoskiego na nasze zdrowie

Jeszcze do niedawna roślina słabo znana w naszym kraju. Obecnie zdobywa coraz większą popularność w związku z jej wysokimi walorami smakowymi i zdrowotnymi. Surowy brokuł, a w szczególności jego kiełki zawierają duże ilości związków z grupy izotiocyjanianów, z których najważniejszy to sulforafan. Chroni on nas przed nowotworami, chorobami układu krążenia; posiada właściwości antybakteryjne i antywirusowe, a także wywiera pozytywny wpływ na układ pokarmowy.

Wartość odżywcza i skład chemiczny brokuła włoskiego

brokuł

Brokuł obfituje w takie witaminy jak: C oraz K; z pozostałych natomiast zawiera: B9 (kwas foliowy), B6, B2 (ryboflawina), B1 (tiamina), E oraz K, a także substancję witaminopodobną - cholinę.

Ze związków mineralnych w skład brokuła włoskiego wchodzą duże ilości potasu, manganu, fosforu, molibdenu. Oprócz tego można znaleźć mniejsze ilości magnezu, wapnia, cynku, żelaza, miedzi oraz selenu.

O wysokiej wartości odżywczej brokuła stanowi także duża zawartość fitozwiązków z grupy glukozynolanów, z których w wyniku reakcji enzymatycznych powstają izotiocyjaniany. Związki te zawierają w swej budowie atom siarki, który nadaje mu charakterystyczny ostry smak oraz zapach, aczkolwiek nie tak ostry jak np. w przypadku czosnku. Izotiocyjaniany, podobnie jak to ma miejsce w przypadku czosnku, powstają pod wpływem reakcji chemicznych zachodzących podczas miażdżenia komórek roślinnych. Zawiera on między innymi glukozynolan - glukorafaninę z którego powstaje sulforafan należący do izotiocyjanianów. Innymi fitozwiązkami zawartymi w tej roślinie są karotenoidy takie jak: beta-karoten, luteina oraz zeaksantyna. Brokuły oraz pozostałe kapustne są bardzo dobrym źródłem związków polifenolowych dobroczynnie wpływających na zdrowie, takich jak kemferol czy kwercetyna z grupy flawonoli.

Z innych związków organicznych obecny jest błonnik w ilości około 3%. Brokuł zawiera małe ilości tłuszczu oraz białka, ok. 7% cukrów prostych oraz 88% wody.

Jeśli chodzi o zawartość glukozynolanów oraz związków fenolowych najlepszym ich źródłem są kiełki brokuła. Różnica w smaku pomiędzy różą brokuła, a kiełkami brokuła, jest bardzo wyraźna. Kiełki posiadają ostrzejszy smak, ponieważ zawierają znacznie więcej glukozynolanów, którym brokuł zawdzięcza większą cześć swoich zdrowotnych właściwości.

Wartość energetyczna 100 g świeżej róży brokuła wynosi 27 kcal.

Pozytywny wpływ brokuła włoskiego na organizm człowieka

przeciwdziałanie chorobom nowotworowym
przeciwdziałanie chorobom układu krwionośnego
działanie przeciwmikrobiologiczne
przeciwdziałanie chorobom przewodu pokarmowego

Powyższe linki są odnośnikami do pełniejszego opisu danego zagadnienia.

Sposób spożywania

Największe właściwości zdrowotne wykazują surowe róże brokuła oraz jego kiełki. Należałoby dziennie zjadać około 15-20 g kiełków brokuła, aby dostarczyć ich odpowiednią dawkę. Kiełki potrafią zawierać 50 razy więcej glukozynolanów niż jego kwiat. Dlatego spożywanie ich jest dużo bardziej efektywne pod względem zdrowotnym niż wykształconych roślin.

Nie jest wskazane wielodniowe przechowywanie brokułów ponieważ szybko spada w nich zawartość glukozynolanów tak pozytywnie wpływających na nasze zdrowie. Im mniej czasu upłynęło od zbioru do spożycia tym więcej pozytywnych dla zdrowia składników dostarczymy organizmowi.

Niewskazana jest też jakakolwiek obróbka termiczna brokuła, gdyż w czasie niej zniszczeniu ulęgają enzymy, które powodują przekształcenie glukozynolanów w izotiocyjaniany (Sulforafan). Takie gotowane brokuły nie posiadają właściwości antynowotworowych podobnie jak gotowane czosnek i cebula.

Działanie niepożądane

Przeciwwskazaniem do spożywania brokułów – zwłaszcza ich kiełków są choroby układu pokarmowego polegające na uszkodzeniu błon śluzowych. Zawarte w nich glukozynolany mogą bowiem podrażniać uszkodzoną błonę śluzową.

Informacje ogólne

brokuł
Brokuł włoski (Brassica oleracea var. Italica) to roślina należąca do rodzaju kapusta z rodziny kapustowatych. Jest blisko spokrewniony z kalafiorem i kalarepą. W niektórych krajach brokuł znany jest także pod nazwą szparag włoski lub kapusta szparagowa. Prawdopodobnie pochodzi ze wschodniej części basenu Morza Śródziemnego. Jego przodkiem jest dzika kapusta (Brassica oleracea var. Silvestris) rosnąca na wybrzeżu atlantyckim i w rejonie Morza Śródziemnego. Brokuł to roślina jednoroczna, wymaga dużej wilgotności gleby i powietrza oraz żyznej, dobrze nawożonej gleby. Częścią jadalną brokułu jest mocno rozgałęziony kwiatostan, nazywany podobnie jak u kalafiora różą. Jej powierzchnię tworzą w pełni wykształcone ale jeszcze nie rozwinięte pąki kwiatowe. Uprawiano go już w starożytnej Grecji i Rzymie. W 1560 roku brokuł sprowadzono z Półwyspu Apenińskiego do Francji, skąd zaczął się stopniowo rozprzestrzeniać w całej Europie Zachodniej. Na szeroką skalę zaczęto go uprawiać w USA na początku XX wieku, gdzie został sprowadzony przez osadników włoskich. W Polsce do niedawna była to roślina mało popularna, jednak sytuacja ta szybko ulega zmianie. Największe obszary uprawy brokuła znajdują się w USA oraz Kanadzie, a z krajów europejskich w Wielkiej Brytanii, Włoszech oraz Francji.

Literatura

1. Orłowski M., 2000. Polowa uprawa warzyw. Wydawnictwo BRASICA, Szczecin:
2. Beliveau R., Gingers D. Dieta w walce z rakiem. Delta,
3. Moreno D.A., Carvajal M., L´opez-Berenguer C., Garc´ia-Viguera C., 2006. Chemical and biological characterisation of nutraceutical compounds of broccoli. Journal of Pharmaceutical and Biomedical Analysis 41 , 1508-1522.
4. Latte K.P, Appel K.E, Lampen A., 2011. Food and Chemical Toxicology 49, 3287-3309.
5. Śmiechowska A., Bartoszek A, Namieśnik J. 2008 Przeciwrakotwórcze właściwości glukozynolanów zawartych w kapuście oraz produktów ich rozpadu. Postępy Hig Med Dośw. 62: 125 - 140.
6. Wu L., Ashraf M., Facci M., Wang R., Paterson P., Ferrie A. and Juurlink B. 2004. Cardiovascular Health, Hypertension, Atherosclerosis, Anti-Aging (oxidative stress). Proceedings of the National Academy of Sciences of the United States of America, vol. 101, no. 18, 7094-7099
7. S. Mukeherjee , H. Gangopadyny, G Das. 2008. Broccoli: A Unique Vegetable That Protects Mammalian Hearts through the Redox Cycling of the Thioredoxin Superfamily. J. Agric. Food Chem. 56, 609-617

Źródła internetowe

1. http://en.wikipedia.org
2. http://www.nutrition-and-you.com/broccoli.html

Zdjęcia

1. http://www.gourmet-blog.de/broccoli-gegen-krebs/
2. http://electrictreehouse.com/why-broccoli-rocks/
3. http://addapinch.com/cooking/files/2013/01/broccoli-DSC_1445.jpg
4. http://lipstickandluxury.com/wp-content/uploads/2013/03/broccoli-en-bakbanaan-helpen-bij-darmziekt.jpg